Ara and of Politicians Running this May elections

I saw this video of Ara Mina in Facebook. I was quite interested to see the video because of the caption written by the person who posted it in You Tube. The video is actually an interview with Ara that was shown over ANC. The host of the show is the infamous Mo Twister.

Sa pagpanuod ko ng interview, una sa lahat, naawa ako kay Ara Mina dahil binomba siya ng mga tanong ni Mo ukol sa iba't ibang isyu na kinakaharap ng ating bansa kabilang ang masaker sa Maguindanao, anti-pornography law, private armies at iba pa. Nakakaawa si Ara dahil karamihan sa mga isyu na itinapon sa kanya ni Mo ay pawang wala ata siyang alam. At tulad na ng kinagawian ni Mo, di siya naging sensitibo sa kalagayan ng kanyang panauhin.

It was also embarrassing for Ara when a caller insulted her and other actors who are running for office. She insinuated that these celebrities should not run because they don't know anything. But I do think that it was a hasty generalization since there are actors who have done well in politics. One good example would be Vilma Santos who is well loved by her constituents in Lipa and Batangas.

Hindi mo masasabi na ang mga abogado na tumatakbo sa darating na eleksyon ay pawang mga magagaling o kaya nama'y ang mga may experience lamang sa pamamahala ang dapat na iboto dahil sa kanilang karanasan. Hindi lamang sipag, tiyaga, talino o kaya'y reputasyon ng nanay o tatay ang kinakailangan upang mapatakbo ang isang bayan, siyudad, probinsya o buong bansa kundi puso at integridad. Kinakailangan mong maunawaan ang iyong mga pamumunuan. Di mo na kailangang ipamukha na dati kang mahirap na nagtagumpay. Ang kailangan ngayon ng bawat Pilipino ay isang pinuno na magpapakita ng magandang halimbawa at isasakatuparan ang mga programang mag-aahon sa 70% ng populasyon mula sa kahirapan.

Regardless of your background, I think, Ara's experience in Mo's show should serve as a lesson to those running for office. It simply reminds them that they should be aware of everything that's happening not only in their community but the whole country.

Excitement

It has been more than 3 weeks since we last saw each other. Most of the time, we would just text or chat with each other. Sometimes, he would call. And recently, he has been giving me the wake up call every morning.

I truly miss my baby. It seems as if we have not seen each other for decades. But continuous communication does help a lot. Thanks to modern technology, we are able to communicate with each other everyday.

Tonight will be a beautiful night because we shall be in each other's arms again. I cannot contain the excitement. For sure, it's going to be a sweet and cuddly evening for both of us.

Our 7th monthsary is just around the corner, so I'm going to make the most out of our meeting tonight...

Long Time No Write

MABUHAY!

Mahigit isang buwan na din akong di nakakapagsulat ng entry dito sa blogspot. Bagaman marami akong naisip na isulat nitong mga nakaraang linggo, wala lang ako sa mood na magsulat dahil na rin siguro sa pagod sa trabaho.

Been working like a dog since I arrived in this foreign land. Nanibago ako sa aking trabaho dahil nabago ang aking work assignment. Sa katunayan, kahit ilang linggo na din ang nakakaraan ay patuloy pa din akong nangangapa sapagkat sadyang bago ito para sa akin.

Anyways, simula nang dumating ako dito ay nagsimula na ulit ako magdiet. Sobrang lumaki kasi tyan ko noong holidays sa Pinas. Kahit gym ako ng gym noong December ay nahirapan ako imaintain dahil sa dami ng kainan na pinuntahan ko.

Ive been trying my best to go to the gym regularly pero ang pinaka maximum ko pa din ay 3 times a week dahil na din sa layo ng gym at mahal ng taxi. Anyways, kahit pa ganon ay nag eexercise na din ako dito sa bahay. In fact, meron akong video na dinala dito sa Jakarta para ma-ifollow ko at isa na dito ang pagpapaliit ng tyan. Sabi ko nga, operation balik abs! Nagiskipan kasi mga pantalon ko eh.

Matagal na din ako di pumapasok ng blogspot at wala masyadong balita sa mga engkanto. Kumusta na kaya ang mga lamanglupa at kutong lupa? Kakamiss din sila kaburautan. Minsan ko na lang din kasi sila makita online dahil masyado na ding limitado ang aking pag-oonline bukod pa sa tintopak ang aking koneksyon dito sa bansang ito. Believe it or not, I miss PLDT MyDSL!

O siya, dito na lang muna, sana makapagsulat ulit ako bukas dahil wala naman ako masyadong gagawin bukod sa pag gym at pagtanga sa loob ng bahay...

Nine Mornings

For the past 9 days, tulad ng maraming mga Pilipino, gumigising ako ng 3:30 ng umaga.

For somebody who is on vacation, it was really a big sacrifice to wake up that early. Imbis na gumigimik ako sa gabi ay natutulog ako ng maaga nang sa gayon ay matupad ang aking goal na tapusin ang 9 na araw ng simbang gabi.

I live in a pilgrimage city, therefore, it is expected that thousands would flock to the cathedral just to hear mass and visit the miraculous image of the Virgin Mary.

And sometimes, magugulat ka sa kung saan pa nanggaling ang mga tao na nagsisimba sa aming katedral.

Sa 9 days na aking pagsisimba, iba't ibang obserbasyon na din ang aking nagawa ukol sa mga pari na nagmisa, sa mga tao na nagsisimba at syempre sa aking sarili.

Una, sa mga pari:

Iba't ibang pari ang nagmisa mula day 1 hanggang day 9. Iba't iba ang kanilang estilo ng pagmimisa. Most of them gave good homilies which lessened the boredom for some church goers. But definitely, my favorite is the Monsignor who celebrated the last mass today.

May isang pari na late. May isang pari na paikot ikot lang ang sinasabi. May isang pari na nagpokus lang sa social isyu at hindi kinonek sa gospel and kanyang sermon.

Pero over-all, maganda ang quality ng mga misa ngayong taon na ito.

Mga nagsisimba:

Iba't ibang uri ng tao ang nagsisimba. May mga mayayaman, may mga middle class at syempre, may mga jologs din.

Matatanda, bata, babae, lalake, bakla, magsyota, magbarkada, magkapamilya, magkapuso, lahat sila ay makikita mo sa loob at labas ng simbahan.

Obviously, those who came in groups, especially the magkakabarkadas were pretty noisy. They would chitchat even though mass was going on. Some would text during mass while some did not even receive the host properly during communion.

But generally, mas madami pa din naman ang nagkoconcentrate sa misa at mataimtim na nagdarasal. Siguro kelangan lang ng edukasyon ng ilan sa ating mga kababayan kung paano ang tamang behavior sa loob ng simbahan.

Sa aking sarili:

Taon-taon na lang, sinisikap ko na makumpleto ang 9 days na simbang gabi pero never ito nangyari. The closest i came was 8 days, around 3 or 4 years ago. Mahirap talaga gumising ng daling-araw lalo na't napakalamig sa umaga.

It has always been a belief among Pinoys that when you complete the 9 days, you are allowed to make a wish and it will come true. Hindi naman ako hipokrito para sabihin na di ako naniniwala dito. Syempre, gusto ko din magwish at nais ko itong matupad. But of course, it was not my primary motivation. Sinikap ko na ayusin ang aking relasyon sa ating Poong Maykapal lalo na't panahon ng Kapaskuhan.

Inaamin ko naman na hindi ako naging mabuting Katoliko sa nakaraang mga taon. Naisip ko na panahon ito para iimprove ko ang aking relationship with God. And going to mass everyday was such a great feeling. And I am very thankful that I had the opportunity to do it this year. And I feel that God has forgiven me for all my shortcomings as a Christian.

BONUS

Syempre, may bonus din ang pagsisimbang gabi kasi after the mass, i got to eat yung mga pagkaing Pinoy na sikat na sikat sa tuwing sa sasapit ang panahon na ito: bibingka at puto bumbong tapos may lugaw at pan de sal pa.

ISANG MALIGAYANG PASKO SA INYONG LAHAT!

FELIZ NAVIDAD!

MERRY CHRISTMAS!

JOYEUX NOEL!

SELAMAT HARI NATAL!

MALIPAYONG PASKO SA TANAN!

Sa Loob ng Simbahan

Sa nobelang Noli Me Tangere ni Jose Rizal, ipinamalas niya dito ang ilan sa mga nakakainis na habit ng mga Pilipino sa loob ng simbahan sa tuwing nagkakaron ng misa:

May mga batang naglalaro, umiiyak, mga taong nagkukuwentuhan, mga lalaking lumalabas sa tuwing magsisimula na ang sermon at kung anu-ano pang ritwal na ginagawa ng mga Pinoy sa loob ng simbahan.

I have two pet peeves whenever I go to church.

1. I definitely abhor people who use their cellphones inside the church. For us Catholics, mass is only for an hour. During this time, we are supposed to join the community in worshipping God. It provides us an opportunity to talk to our Creator. I guess it is but right, that we give this time to HIM.

Whenever I see people use their cellphones while mass is going on, I wanna snatch their phones, throw it away and give the owner a lecture on proper church etiquette. (but of course, I haven't done that, yet)

Can't we just suspend our texting for an hour? Anyways, we have the remaining 23 hours to use the cellphone. right?

2. People talking in church while the priest is giving his sermon or when the host is being consecrated. For pete's sake! I went to church to listen to the priest give his thoughts about the gospel and if I'm lucky, relate it to present day conditions. I didn't go there to listen to other people relate their stories to friends, gf, bf or relatives! Again, you went there to talk to God and not to your companions. Do not compete with the priest! You have all the time in the world to do that outside church hours.

When that happens, I really look at the people who talk and wait 'til they realize that they are disturbing other church goers.

___________________________________________

Ang bansa natin ay 80% na Katoliko. Ngunit nakalulungkot isipin na hindi lahat sa 80% na ito ang nakakaunawa sa doktrina ng Simbahang Katoliko. Marami pa din ang patuloy na sumusunod sa mga ritwal ng simbahan na may piring ang mga mata. Kapag tinanong mo sila kung bakit nila iyon ginagawa, bihira sa kanila ang makapagbibigay ng malinaw na paliwanag na nababatay sa katuruan ng Simbahan.

Kung kaya't maging sa pagsisimba ay makikita ang kadalasa'y walang pakundangang pambabastos sa seremonya ng pagsamba sa Maykapal sapagkat hindi naman nabigyan ng nararapat na edukasyon ang pangkaraniwang Katoliko.

Sa tingin ko ay mahina ang tinatawag na Katesismo ang Simbahang Katoliko sa Pilipinas. Ito ay marahil na din sa napakadaming bilang ng Katoliko sa ating bansa at hindi sapat ang bilang ng mga pari o lay volunteers upang maturuan ang lahat ukol sa turo ng simbahan.

____________________________________________

Subalit ang hiling ko lang sana ay matauhan ang bawat isa sa atin na ang isang oras na nilalaan natin sa loob ng simbahan ay dapat na ituon sa ating pakikipag-usap sa Maykapal at kalimutan muna ang cellphone at ang pakikipagkwentuhan sa katabi.

Hindi naman siguro kelangan ng Katesismo upang malaman ng isang tao ang tamang etiket sa loob ng simbahan.

Respeto lang...yun lang!

Simbang Gabi

December 16 na! Ibig sabihin, simula na ng paggising ng maaga para makapag-simbang gabi. Siyam na araw ng preparasyon para sa araw ng Pasko. At higit sa lahat, opisyal na nagsimula ang PASKO sa PILIPINAS!

Bagaman may simbang gabi na nagaganap sa gabi ng December 15, mas gusto ko pa din umattend ng tradisyonal na simbang gabi na alas-kwatro ng umaga. Sa Spanish, ang simbang gabi ay tinatawag na Misa de Gallo o Mass of the Cock. Aba'y bakit? Kasi naman ginagawa ito sa oras na tumitilaok ang mga manok upang gisingin ang mga magsasaka nang sa gayon ay masimulan na ang trabaho sa kanilang bukid.

Base sa aking pagkakaintindi, the misa de gallo was instituted so that the farmers of the olden days would be able to hear mass. Pero that I have to confirm kasi my memory is failing me right now. (anyone wanna corroborate on this?)

Anyways, gumising ako ng 330 ng daling-araw upang magprepare para sa simbang gabi. Umalis ako ng 10 minutes before 4 dahil walking distance lang naman ang simbahan mula sa bahay namin. Sadyang madami nang tao sa simbahan at sa patio nito. Sa katunayan, wala nang maupan sa loob ng simbahan. (not that i wanted to sit coz i usually stand when i hear mass)

Medyo mas matagal ang misa at tumagal ng mahigit isang oras. Ang obispo namin ang nagselebra ng unang misa tulad ng nakagawian taon-taon.

Matapos ang misa ay derecho ako sa bilihan ng bibingka at doon ay bumili ako ng tatlong piraso na ishe-share sa mga kasama ko sa bahay at sa pinsan ko na may sakit.

Ang wish ko lang sa sarili ko ay makumpleto ko sana ang siyam na araw na simbang gabi dahil sa tanang buhay ko ay di ko pa ito nakumpleto.

MALIGAYANG PASKO SA INYONG LAHAT!

Congresswoman Gloria Arroyo

Ilang linggo na ang nakakaraan, may napanuod akong kahindik-hindik na balita sa cable television. Ayon sa balita, napagdesisyunan na daw ng Pangulong Arroyo na tumakbo bilang kongresista sa distrito niya sa Pampanga.

Bago pa man ang kanyang deklarasyon, sangkatutak na espikulasyon ang lumabas noong na tatakbo sa kongreso si Arroyo dahil sa madalas niyang pagtungo sa Pampanga. At hindi nga nagkamali ang mga political observers.

Bakit nga ba nagdesisyong tumakbo si Arroyo bilang kongresista? Sa tingin ba niya ay hindi pa sapat ang 10 taon niya sa posisyon bilang huwad na pangulo upang makapagkamkam ng salapi?

Ayon sa kanyang interbyu, nais pa daw kasi niyang ipagpatuloy ang paninilbihan sa sambayanang Pilipino at sa pagkakataong ito ay sa mga kababayan niya sa Pampanga! Tunay na isang malaking KASINUNGALINGAN! Hindi ba't masyado na nga niyang napagtuunan ng pansin ang Pampanga noong siya ay pangulo? Hindi ba ito kayang gawin ng ibang tao?

Sa kasaysayan ng Pilipinas, siya lamang ang pangulo na nagnais ng isang mababang posisyon matapos ang panunungkulan bilang punong tagapamahala ng bansa.

Sabi ng kanyang abogado, napaka-humble daw ni Arroyo sa pagtanggap ng hamon na ito ng mga Cabalen niya! Ang sabi ko naman, gago! Sino niloko mo? Ginawa yan ni Gloria para patuloy pa din siyang makakamkam ng salapi mula sa kabang bayan dahil syempre, may pork barrel pa din siya.

At higit sa lahat, malaki ang tsyansya niya na maging Prime Minister kung sakaling mabago ang uri ng ating pamahalaan. Subalit mangyayari lamang ito kung ang mayorya sa kongreso ay bubuuin ng mga kapartido ni Gloria. Kaya kung ayaw niyong maging PM yang si Gloria at manatili sa posisyon, wag bumoto ng kongresman na kabilang sa Lakas-Kampi!

Lecheng Gloria! Di na nakuntento sa sampung taon! Absolute power, corrupts absolutely! Sana lang, isang araw, bumuka ang lupa at lamunin ang tao na ito nang sa gayon ay mabawasan ang ganid sa mundo! Isama na din niya ang kanyang asawa!

Pinatunayan mismo ni Gloria sa sambayanan kung gaano siya ka ganid sa kapangyarihan!

Walang kakunte-kuntento!